Τετάρτη 3 Δεκεμβρίου 2014

by pcuser
Η Daimler AG είναι μία από τις πολλές γερμανικές εταιρείες που έχουν βρει έναν εύσχημο τρόπο για να μειώσουν το μισθολογικό κόστος, σε μια χώρα της οποίας η οικονομία ανθεί: μεταχειρίζεται τους εργαζόμενους σαν να είναι... συνδετήρες!
Η διαπίστωση ανήκει στο Bloomberg, που φέρνει στο φως τις συνθήκες εργασίας στη Γερμανία και, με αφορμή την περίπτωση ενός Έλληνα εργάτη, καταδεικνύει τον εργασιακό μεσαίωνα που επικρατεί στην αγορά εργασίας της χώρας και που δεν έχει καμία σχέση με την εικόνα που θέλει να περάσει προς τα έξω η Άνγκελα Μέρκελ.
Με νομικά τεχνάσματα οι εταιρείες κρατούν τους εργάτες εκτός μισθοδοσίας και φυσικά εκτός των συλλογικών συμβάσεων. Οι εταιρείες κερδίζουν από τη φθηνή εργασία των εργατών της χαμηλής κλίμακας, τη στιγμή που αυτοί -στην πραγματικότητα- ζουν σε καθεστώς σκλαβιάς.
Όπως σημειώνει το Bloomberg, οι εργάτες είναι απροστάτευτοι, συχνά απλήρωτοι και ζουν στον πάτο της κοινωνικής πυραμίδας. Τα περιστατικά ήταν τόσα πολλά που η υπουργός Εργασίας της Γερμανίας Άντρεα Νάλες υποσχέθηκε να αλλάξει δραστικά το νομοθετικό πλαίσιο.
Από την άλλη, όμως, η εκπρόσωπος της Daimler, Βίλφρεντ Πορθ, αντιτείνει και μάλιστα ανερυθρίαστα: «Δεν μπορούμε να δίνουμε σε όλους υψηλούς μισθούς. Δεν μπορούμε να αντέξουμε τον ανταγωνισμό, οφείλουμε να κατεβάσουμε το μισθολογικό κόστος».
Στην πραγματικότητα, σε εταιρείες που ασχολούνται με την αυτοκινητοβιομηχανία, τα logistics και το εμπόριο «νοικιάζουν» εργάτες σαν να είναι δούλοι.
Μεγάλο μέρος των εργατών στις αυτοκινητοβιομηχανίες της Γερμανίας δουλεύουν με αυτό τον τρόπο του «δανεισμού», σύμφωνα με τα στοιχεία των σωματείων εργατών της χώρας. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να έχει μειωθεί το μισθολογικό κόστος. Η ανταγωνιστικότητα είναι η «καραμέλα» που χρησιμοποιούν όλοι στη Γερμανία, εις βάρος των εργατων. Η περίπτωση του Έλληνα εργάτη Ερτζμέντ Τσιλινγκίρ είναι χαρακτηριστική.
Όπως λέει και ο ίδιος: «Το περασμένο καλοκαίρι ξεκίνησα να δουλεύω στα ναυπηγεία του Βίσμαρ, κοντά στην πρώην Ανατολική Γερμανία. Δούλευα επτά ημέρες την εβδομάδα, με δεκάωρη βάρδια, έμενα σε ένα άθλιο σπίτι και για δύο μήνες δεν με είχαν πληρώσει. Δεν είχα να φάω και κανείς δεν ενδιαφερόταν για μένα». Στην πραγματικότητα, κι αυτός ήταν ένας «νοικιασμένος» εργάτης. Στη Γερμανία αυτό τείνει να γίνει καθεστώς από τις περισσότερες επιχειρήσεις. Η Νάλες, που ανήκει στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, σημειώνει πως τα στοιχεία δεν είναι επαρκή για να αποτυπώσουν το μέγεθος του προβλήματος, αλλά ακόμη και έτσι τον επόμενο χρόνο θα καταθέσει νομοσχέδιο που θα ομαλοποιεί την κατάσταση στην αγορά εργασίας.
Όσο για τον Έλληνα εργάτη, είδε και απόειδε και έφυγε για την Ολλανδία, όπου, όπως λέει, τα πράγματα είναι πολύ καλά.


Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου 2014

''Κάνω αυτό που μου αναλογεί''


Ένα παραμυθάκι:
Παίρνει φωτιά το δάσος και τα ζώα πανικόβλητα τρέχουν στο ποτάμι.
Από εκεί βλέπουν τα δέντρα να καίγονται και περιμένουν.
Βλέπουν όμως και ένα μικρό πουλάκι, το κολυμπρί,
να παίρνει με το ράμφος του, ξανά και ξανά, μιά σταγόνα νερό και 
να την ρίχνει στη φωτιά με κίνδυνο της ζωής του.
''Τι κάνεις εκεί ;'' του λέει ο ελέφαντας, που θα μπορούσε να έριχνε τόνους νερό,
''θα πάρουν οι φτερούγες σου φωτιά και θα καείς. Με τις σταγόνες σου περιμένεις να σβήσει η φωτιά;''
''Κάνω αυτό που μου αναλογεί'' απάντησε το κολυμπρί συνεχίζοντας το έργο του.   

Δευτέρα 8 Σεπτεμβρίου 2014

Κυριακή 20 Ιουλίου 2014

Κυνική ομολογία για το ρόλο του κράτους σαν υπηρέτη των τραπεζιτών


'Αυτό που έγινε στις ελληνικές τράπεζες δεν έχει ξανασυμβεί πουθενά!''
Από Newsit.gr |

Οι τράπεζες στην Ελλάδα πέρασαν από τον ιδιωτικό τομέα σε καθεστώς κρατικής ενίσχυσης και τώρα βρισκόμαστε στη φάση της μετάβασης και πάλι σε ιδιωτικά χέρια δηλώνει η Αναστασία Σακελλαρίου, Διευθύνουσα Σύμβουλος του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ).

Τετάρτη 7 Μαΐου 2014

Καταπέλτης το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μνημονιακή Ελλάδα

Γράφει ο Γιώργος Ιεροδιάκονος

Έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, δημοσιευθείσα την 07/03/2014 στο σάιτ του ΟΗΕ, επικρίνει...
με τον πιο περιγραφικό τρόπο την Ελληνική κυβέρνηση για την μεθοδική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ατομικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ανάπτυξη και την πρόοδο.
...Ένα βασικό στοιχείο του προγράμματος προσαρμογής, λέει η έκθεση, είναι η πώληση των κρατικών επιχειρήσεων και περιουσιακών στοιχείων, προκειμένου να συμβάλει στη μείωση του δημόσιου χρέους και εκφράζεται η ανησυχία ότι πολλές από τις επιχειρήσεις που αποτελούν στόχο για ιδιωτικοποίηση παρέχουν βασικές δημόσιες υπηρεσίες, όπως η ύδρευση και η αποχέτευση, οι μεταφορές και η ενέργεια, και ότι υπάρχει πιθανότητα σημαντικής αύξησης των τελών χρήσης για τις υπηρεσίες που προσφέρονται από αυτές τις οντότητες μετά την ιδιωτικοποίηση τους, με πιθανές αρνητικές επιπτώσεις για την άσκηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Εξάλλου, αν η πρόθεση είναι να αντλήσει κεφάλαια για να πληρώσει το χρέος, η απόφαση να ιδιωτικοποιήσει την ελληνική εθνική λαχειοφόρο αγορά, μία από τις πιο κερδοφόρες στον κόσμο, μπορεί να τεθεί υπό αμφισβήτηση.

...Με λίγα λόγια, η έκθεση επανεπιβεβαιώνει πρόσφατες αποφάσεις του ΟΗΕ ότι προέχει η επιβίωση ενός λαού της υποχρέωσης αποπληρωμής ενός χρέους και ότι ούτε οι κυβερνήσεις, αλλά ούτε τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα δικαιούνται να υπονομεύουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα με πρόσχημα το εξωτερικό χρέος μιας χώρας.

Τα μέτρα που εφαρμόζονται στο πλαίσιο της προσαρμογής, ειδικότερα οι περικοπές θέσεων εργασίας και οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις, έχουν ως συνολικό αποτέλεσμα να θέτει σε κίνδυνο το βιοτικό επίπεδο του πληθυσμού και την δυνατότητα άσκησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων... 
--